Sabahattin Ali : İçimizdeki Şeytan Kitabından Alıntılar | Pembe Yazılar

Sabahattin Ali : İçimizdeki Şeytan Kitabından Alıntılar

Sabahattin Ali 

"İçimizdeki Şeytan" kelimelerini duyunca bile içimizi okşayan yazar Sabahattin Ali'nin aynı isimli kitabından kesitlere ne dersiniz? Öyleyse başlayalım.

- Hayatta hiçbir şey, uğrunda ölmek için istenmez. Her şey yaşamamız için olmalıdır. Hatta biraz ileri gideyim, kendi yaşamamız için. ( sayfa 45)

- Dünyada hiçbir lisanda bu kabiliyet yoktur. Saatlerce konuşup hiçbir şey ifade etmemek kabiliyeti!
( sayfa 48 )

- Acaba şu anda o ne düşünüyor? Herhalde beni değil.. Niçin? Onun kafasında bir müddet yaşamak için neleri feda etmem ki?  Her şeyi.. ( sayfa 68 )

- Hep böyle küçük şeyler yüzünden üzülürüm. ( sayfa 81 )

-  Beni sevdiğini söyledi... Bir insan tarafından sevilmek bu kadar fena mı? Beni şimdiye kadar kim sevdi? ( sayfa 85 )

- Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. ( sayfa 88 )

- Söyle, hangi ilim, hangi şiir, hangi aşk, hangi devlet bu manzaradan daha güzel, daha muhteşemdir? ( sayfa 98 )

- Ben onu görmeden evvel hayatın manasını bilmiyordum,bulamamıştım. Şimdi görüyorum ki o da bensiz yaşayamayacak. Söyledikleri doğru en az doğru görünenleri bile doğru.. Birbirimize rastlamadan evvelki hayatımız sahiden birbirimizi aramaktan başka bir şey değilmiş. Ne aradığını bilmeden aramak.. ( sayfa 109 )

- Sözlerimi unutma, üzerinde düşün! Hayatta kendine layık olan mevki almak için her türlü çareye başvurmak meşrudur. ( sayfa 149 )

- Birbirimize söyleyecek bir şeyimiz yok muydu? Neden? Neden uzun uzun dertleşmedik? Belki o zaman birçok şeyler farklı olurdu.. ( sayfa 243 )

- İçimizde şeytan yok. İçimizde aciz var.. Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var.. Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz biçare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz. ( sayfa 250 )

Ayrıca Tolstoy'un Sevgi Anlayışı ve Sol Ayağım Nasıl Bir Kitap içeriğini okuyabilirsiniz.

Kendi evrenini yaşayan bir mühendis.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder